Katedry św. Piotra, Apostoła – 22 lutego

(1P 5,1-4; Mt 16,13-19)

Prymat i władza w Kościele

W dzisiejsze święto zwracamy zazwyczaj uwagę na fakt przekazania czy też ustanowienia prymatu św. Piotra: “Ty jesteś Piotr – Opoka, i na tej opoce zbuduję mój kościół a bramy piekielne go nie przemogą … Cokolwiek zwiążesz na ziemi …” Zapominamy jednocześnie, że prymat ten nie jest autorytatywny i autokratyczny, że Piotr jest najpierw i przede wszystkim pierwszym w wierze. Warto byłoby też jednak zobaczyć co On sam, Piotr mówi w pierwszym dzisiejszym czytaniu.

A mówi, rzeczy … dla wielu pasterzy -powiedzmy sobie szczerze- niewygodne. “paście stado Boże, które jest przy was, strzegąc go nie pod przymusem … nie ze względu na niegodziwe zyski; i nie jak ci którzy ciemiężą gminy, ale jako żywe przykłady dla stada.” To On został ustanowiony przez Chrystusa Skałą – Opoką dla Kościoła właśnie ze względu na ów przykład w wierze.

Pytanie, które zadaje Chrystus dzisiaj swoim uczniom: “Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?” my również zadajemy i ludziom i sobie. Zapominamy jednak, że po tym pytaniu następuje kolejne: “A wy za kogo mnie uważacie?” To drugie skierowane było wprost do wybranych Apostołów, ale jest skierowane także i do nas, kapłanów: “A wy za kogo mnie uważacie?” Od odpowiedzi na to pytanie zależy przecież skuteczność i wiarygodność naszej kapłańskiej posługi. Znane nam jest przysłowie: “Verba docent sed exempla trahunt”. Czy dla nas Syn Człowieczy jest Mesjaszem, Synem Boga Żywego? Czy ludzie patrząc na nasze postępowanie mogą to zobaczyć? Czy będą pociągnięci do wiary w Syna Bożego naszym przykładem?