droga …

Jest taka Droga

Pośród ścieżek i dróg,

Gdzie każdy kamień naznaczył ból i trud

dziecko co umilkło nie pojmując

dlaczego…

i cierpienie matki,

tak ludzkie, że skulone we dwoje,

tu potu rosę z miłością ocierają

zakropiony piołunem

kubek wody podają,

Jest tam i narcyz co zapomniał,

że więdnie skoro świt

i wraz z czasem przemija

nie pamiętał,

może się opamiętał

Są i Ci co kochają

Miłość

trudną, wzgardzoną

dziwna ta droga

ale nie ma tam rozpaczy

nie drobnostka na niej stracić

aby zyskać wiele

Danuta Julia

wildana@wp.pl